“จรถ ภิกฺขเว จาริกํ พหุชนหิตาย พหุชนสุขาย โลกานุกมฺปาย อตฺถาย หิตาย สุขาย เทวมนุสฺสานํ…” ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงจาริกไป เพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่ชนหมู่มาก เพื่อความสุขแก่ชนหมู่มาก เพื่ออนุเคราะห์โลก เพื่อประโยชน์ เพื่อความเกื้อกูล เพื่อความสุข แก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย” พระพุทธพจน์นี้คือ พุทธปณิธานของพระพุทธเจ้า ฝากให้สาวก 60 รูปประกาศพระพุทธศาสนาสู่โลกกว้าง

ประเทศไทยปัจจุบัน มีวัด 44,504 วัด พระภิกษุ 245,978 รูป สามเณร 32,273 รูป ข้อมูนี้ ยังไม่นับรวม “สำนักสงฆ์ -ที่พักสงฆ์” หรือ “ศูนย์ปฎิบัติธรรม” อีกนับหมื่นแห่ง

วันที่ 9 สิงหาคม 2568  “พระพรหมวัชรธีราจารย์” อธิการบดี มจร จะหมดวาระ

“ผู้เขียน” เห็นมีรายชื่อเพียง 2 รูปเท่านั่นที่  “ชิงดำ”  ขึ้นเบอร์หนึ่ง “วังน้อย” คือ  “เจ้าคุณบุญชิต” พระพรหมวัชรวิมลมุนี ผอ.สถาบันวิปัสสนาธุระ และ “เจ้าคุณประสาร” พระเทพวัชรสารบัณฑิต รองอธิการบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา ทั้ง 2 รูปนี้ ติดโผ!!

จากเดิมมีโผชื่อ  “เจ้าคุณพล” พระธรรมวชิโรดม ด้วย ตอนหลัง “บิ๊กบราเธอร์” มองว่า “เจ้าคุณพล” ไม่มีเวลาให้ “มจร” เนื่องจากติด “คณะสงฆ์” เยอะไป!!

ทั้ง 3 ชื่อติดโผ!! ภายใต้เงื่อนไข “อธิการ มจร” รูปปัจจุบัน “เสือยิ้มยาก” ไม่ประสงค์จะ  “อยู่ต่อ”

แต่ “แฟนคลับ” กองเชียร์ ก็อย่าเพิ่ง “ขยับ” อะไร

อาจมี “ตาอยู่” เข้าแทรกก็ได้..ขอให้  “สังเกต” กรรมการสภา มจร  2 รูป ล่าสุด

“ผู้เขียน” จะไม่เจาะลึก เรื่อง “คุณสมบัติ” หรือ “วิสัยทัศน์” ของว่าที่ “อธิการบดี”

หรือ “ปรากฎการณ์อื่น”  ขอหยุดอยู่ตรงนี้!!

เพียงแต่!! ผู้เขียน อยากเห็น “มจร” ก้าวไกล “ต่อยอด” มากกว่านี้

นั่นคืออยากเห็น  “มจร”  มีวัดในต่างประเทศ เช่น อเมริกา จีน ยุโรป หรือแม้กระทั้งในอาเซียน

ด้วยศักยภาพ “มจร” ในปัจจุบัน ทำได้ เพียงแต่ต้องมีคนรับผิดชอบเป็นหลัก!!

“มจร” อบรมพระธรรมทูต ทุกวันนี้ทำหน้าที่ เพียงแค่ “หมอทำคลอด” เท่านั่น

ขนาดแค่ “หมอทำคลอด” พวกเดียวกันเอง ทำท่าจะ “เปลี่ยนหมอ” เสียแล้ว!!

“ผู้เขียน” รู้ด้วยว่า “คนใน” คือใคร  และ “อยากเปลี่ยน” เพราะอะไร??

ทะลึ่ง!! อยากเปลี่ยน ส่วนหนึ่งแฝงเพราะ “อคติ” ล้วนๆ !!

“ผู้เขียน” ยุ! ผู้บริหาร “มจร” อย่าได้แคร์ เพราะ “มจร”  มี “วิทยาลัยพระธรรมทูต”

ดึง “พระนิสิตนานาชาติ” มาเสริม แล้วต่อยอดสร้างวัด “มจร” ต่างแดน

เพียงแต่!! พระธรรมทูตเหล่านี้ “ต้องแกร่ง” ทั้งวิชชาและจรณะ ทั้ง ภาษาและกรรมฐาน

“ผู้เขียน” แนะให้ผู้บริหาร “มจร” แอบไปดูการบริหาร “วัดพระธรรมกาย”  มีรูปแบบเหมือน “มจร” คือ ใช้โมเดล “มหาวิทยาลัย” มาบริหารจัดการวัดมี บอร์ด มีเจ้าอาวาส มีผู้ช่วยเจ้าอาวาส และมีสำนักอีก 17 สำนัก ดูแลพระภิกษุสามเณรมากกว่า 2,000 รูป มีวัดหรือศูนย์ปฎิบัติธรรมกระจายอยู่ทั่วไทย 122 แห่ง ต่างประเทศอีก 111 แห่ง

“ผู้เขียน”  อยากเห็นผู้บริหาร “มจร”  คิดต่อยอดสร้าง   “วัด” หรือ “ศูนย์ปฎิบัติธรรม” ให้มีเป็นของ “ตนเอง” ในต่างประเทศ ให้อยู่ภายใต้สังกัด “มจร”

หาก “มจร” ทำได้ ก็จะต่อยอด “ปณิธาน” ของพระบุรพาจารย์ขึ้นอีกก้าวหนึ่ง??