ฟังแล้วอึ้ง มองภาพกรรมการมหาเถรสมาคม ซึ่งนุ่งเหลืองห่มเหลืองเต็มตำหนักสมเด็จพระสังฆราช เหมือนคณะรัฐมนตรีฝ่ายการคลัง ซึ่งมีความชำนิชำนาญในด้านการเงินการคลัง จึงได้ออกมติมาทันท่วงที นี่คือสุดยอดของกรรมการมหาเถรสมาคม “ชุดใหม่”

แต่กลับมีข้อสงสัยว่า ไหนว่า มหาเถรสมาคม มีหน้าที่พิจารณาตามหลักการพระธรรมวินัย สิ่งใดไม่เกี่ยวกับพระธรรมวินัยก็ไม่ใช่หน้าที่ของมหาเถรสมาคม ดังนั้น การที่มหาเถรสมาคมประชุมกันแต่ละครั้ง ก็จะพูดกันแต่เรื่องเงินๆ ทองๆ และการบัญชีวัด นั่นแสดงว่ามหาเถรสมาคมกำลังหลงทาง

แต่จะว่าไปอีก อาการหลงทางของมหาเถรสมาคมนั้น ก็คงเริ่มมาจาก “ถูกอำนาจรัฐครอบงำ” ทำให้น้ำท่วมปาก เป็นพระเป็นเจ้าพูดอะไรก็ลำบาก ยิ่งรัฐบาลส่งวีรสตรีมือหนึ่งด้านการบัญชีมาคุม พศ. มส. ก็เลยต้องฟอลโลว์ตามอำนาจรัฐ ปล่อยให้ ผอ.พศ. คุมเกมประชุม มส. เสร็จแล้วก็ตีข่าวเรื่องเงินๆ ทองๆ ดังที่เห็น

สิ่งที่ควรจะเป็นก็คือ มส. ได้พิจารณาประชุมกันเรื่องงานพระศาสนา ที่เกิดปัญหา เช่นว่า กรณีมีการทุจริตสอบบาลีในปีนี้ ซึ่งเพิ่งเกิดสดๆ ร้อนๆ เป็นประเด็นฉาวโฉ่ไปทั่วโลก และแม่กองบาลีคือพระพรหมโมลี (สุชาติ) วัดปากน้ำ ก็นั่งเป็นกรรมการ มส. อยู่ในห้องประชุมด้วย มส. ก็ควรตั้งกระทู้ถามพระพรหมโมลี แม่กองบาลี ว่ามีความเป็นไปเป็นมาอย่างไร และเรื่องราวไปถึงไหน ทำไมแม่กองบาลีถึงถูกกล่าวหาว่า ทำงานไม่โปร่งใส่ ฯลฯ พระพรหมโมลีท่านก็จะได้ชี้แจงแถลงไขถึงการทำงาน ว่าดำเนินการไปถึงไหน ให้ มส. ได้รับทราบ และพิจารณาหาทางปรับปรุงวิธีการทำงานของแม่กองบาลีสนามหลวงให้รัดกุมขึ้นในครั้งต่อไป

การประชุมของมหาเถรสมาคมที่พระเณรทั่วประเทศและทั่วโลกอยากเห็น ก็คงเป็นไปในทำนองนี้ มิใช่พูดกันเรื่องเงินๆ ทองๆ โดยไม่มีงานคณะสงฆ์ที่สำคัญอยู่ในวาระการประชุมให้พูดถึงเลย