วันที่ 16 กันยายน 2568  ​ เพจ คลังสารสนเทศรัฐสภา ได้เผยแพร่ มติมหาเถรสมาคม ที่ 609/2557 เรื่อง กรณีคณะภิกษุและภิกษุณีศรีลังกาเข้ามาบวชภิกษุณีในประเทศไทย  โดยสรุปและย่อเนื้อหา ไว้ดังนี้

​1. มติของมหาเถรสมาคม (พ.ศ. 2545)
– ยืนยันห้ามพระภิกษุและสามเณรทุกรูปบวชสตรีเป็น ภิกษุณี–สิกขมานา–สามเณรี
– อ้างอิงประกาศเดิม (พ.ศ. 2471) และวินัยปิฎกว่า ภิกษุณีสงฆ์สายเถรวาท ขาดสูญ ทำให้ไม่สามารถบวชภิกษุณีได้

เหตุผลสำคัญ การอุปสมบทภิกษุณีต้องอาศัยภิกษุณีสงฆ์เป็น “ปวัตตินี” และประกอบพิธีคู่กับภิกษุสงฆ์ แต่ภิกษุณีสงฆ์สายเถรวาทหมดไปแล้ว
​
2. กรณีประเทศศรีลังกา
– ภิกษุณีสงฆ์ขาดสูญตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ 16
– การฟื้นฟูในสมัยใหม่ (พ.ศ. 2539–2541) เกิดจากความร่วมมือระหว่างสงฆ์เถรวาทและมหายาน (จากเกาหลี–ไต้หวัน)
​ อย่างไรก็ตาม รัฐบาลและมหาเถรศรีลังกา ไม่รับรอง ภิกษุณี เพราะถือว่ามี “ปริสวิบัติ” (ต่างนิกาย) และ “กรรมวาจาวิบัติ” (ใช้ภาษานอกเหนือจากบาลี)
​
3. มติที่ประชุมเพิ่มเติม
​ ​ 1. ย้ำห้ามบวชสตรีในทุกสถานะ  (สามเณรี–สิกขมานา–ภิกษุณี)
​ ​ 2. ให้สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติแจ้งไปยังเจ้าคณะกรุงเทพฯ และเจ้าคณะจังหวัดถือปฏิบัติ
​ ​ 3. ให้ประสานรัฐบาล/กระทรวงการต่างประเทศ ควบคุมการเข้ามาของคณะสงฆ์ต่างชาติที่เกี่ยวข้องกับการบวชสตรี เช่น ไม่ออกวีซ่า หากไม่มีหนังสือรับรองจากคณะสงฆ์ไทย

​
​ ​ ​ ​ ​ ที่มา : มติมหาเถรสมาคม ที่ 609/2557 เรื่อง กรณีคณะภิกษุและภิกษุณีศรีลังกาเข้ามาบวชภิกษุณีในประเทศไทย