หลังจาก เพจ “Thebuddh” เผยแพร่บทความ “ริ้วผ้าเหลือง” ของเปรียญสิบว่าด้วย “สงคราม-ความขัดแย้ง” มีแฟนเพจคนหนึ่ง นามว่า “Moccona Momay” สะท้อนมุมมองเกี่ยวกับ..พระสงฆ์บางรูปยุคนี้ ไม่ทำหน้าที่ของความเป็นพระภิกษุ แต่ทำหน้าที่ “เกินขอบเขต” คือ อวย ยกย่อง บุคคลที่ถูกสังคมตราหน้าว่าเป็นคนไม่ดี มีพฤติกรรมเทา ๆ ว่า
“พระสอนให้ซื่อสัตย์สุจริต ไม่คอรัปชั่น ไม่ซื้อเสียง ยังทำกันไม่ได้ แถมยังอวยยกย่อง นักการเมืองเหล่านั้นเสียอีก ทหารและนักการเมืองชั่ว ๆ จึงเชื่อและเคารพพระที่เป็นฝ่ายตนเองที่สนับสนุนความชั่วฟอกขาวก็แค่นั้น..”
“ผู้เขียน” มีมุมมองต่อ “พระบางรูป” ยุคนี้ คล้ายกับคุณ Moccona Momay คือพระ “ไม่ทำหน้าที่พระ” แต่ดันไป “ทะลึ่ง” แต่งกลอนบ้าง เขียนโพสต์บ้าง พูดยกย่อง หรือบางคราวดูแลยิ่งกว่าบิดา บรรดาของตนอีก “อวยจนคนรู้เอียน”
มุมมองของ “Moccona Momay” นี้เชื่อว่ามีผู้คนจำนวนมากสนับสนุน และคิดเหมือนกัน
วิถีชีวิตพระยุคใหม่รวมทั้งพระผู้เฒ่า “บางรูป” ไม่เป็นไปตามพุทธพจน์ที่ว่า “นิคฺคณฺเห นิคฺคหารหํ ปคฺคณฺเห ปคฺคหารหํ” แปลโดยใจความว่า “ข่มคนที่ควรข่ม ยกย่องคนที่ควรยกย่อง”
“ผู้เขียน” ไม่ได้ให้ปฎิเสธคนเข้าหาหรือยกย่องคนที่ควรยกย่องและผู้อุปถัมภ์ตน แต่การอวย “บางคราว” พระรูปนั่นแทบไม่รู้จัก “ตัวตน” ของบุคคลนั่นด้วยซ้ำไป
“ผู้เขียน” สะกิดสติด้วยความเป็นห่วง ระวังจะเสีย “ความเป็นพระ” ซึ่งโบราณยกย่องว่าเป็น..หลักชัย แห่งสังคม!!

Leave a Reply