วันที่ 7 พฤษภาคม 2569  นายจาตุรงค์ สุขเอียด อดีตนักข่าว ITV พิธีกรแนวสืบสวน สอบสวน ได้โพสต์ข้อความทางเฟชบุ๊คส่วนตัวว่า ปปง.ต้องเข้าไปดูวงการพระบ้างแล้วครับ  เซียนเบอร์ใหญ่ๆ มักนำพระมารีวิว อวดราคาพระแท้องค์หลักสิบล้าน หลายสิบล้าน กันมากมายหลากหลายชนิด

ทั้งพระสมเด็จ พระเบญจภาคี พระปิดตา พระเหรียญเกจิ   ทำไมเซียนพวกนี้ชอบบอกราคาซื้อขายในวงการสูงๆ แพงๆ เว่อร์แต่หาไม่ได้บ่อยๆ

เขาว่า พระของเขาแท้ราคาแพงมากๆ แพงกว่าคฤหาสน์หลายหลัง หรือที่ดินใจกลางเมืองบางแปลง  “แบบนี้ใครมีนำมาขายเรารับซื้อองค์ละหลายสิบล้าน”  แต่เรามักไม่ค่อยได้เห็นการซื้อจริง

เขาว่า คนซื้อไม่อยากเปิดตัว คนขายไม่บอกชื่อลูกค้ามันเป็นมารยาทของวงการ  พระแท้ขายได้ พระแท้เราซื้อ จึงคือ ใบรับรองพระสากลมาตรฐานไทยของสายห้าง

แต่ใครจะคิดว่า การที่เขาออกมาสนนราคาให้พระมีราคาแรง ๆ ความจริงมีอุบายบางอย่างซ่อนอยู่

การฟอกเงิน ของคนขายพระกับเงินเทา ไม่ต้องนำไปแสดงภาษี เพราะไม่มีราคากลาง ตัวอย่างเช่น พระสมเด็จ ใครว่าแท้ จะขายกันได้ทั้ง100 ล้าน และ 100 บาท

การฟอกเงินเทา ที่เคยพบคือแก๊งจีนเทา นำเงินจาการหลอกเหยื่อ ไปฟอก  นอกจากแปรเป็นเงินดิจิตัล อสังหาฯแล้ว ก็มีพระเครื่องยอดนิยมด้วย

เขาเริ่มจากนำเงิน 50 ล้านไปซื้อพระกับเซียนอาชีพสักหนึ่งองค์   ก็จะได้พระพร้อมบัตรรับรองพระแท้ คู่ตัวมา

จากนั้น รอเวลานำพระองค์นั้นกลับมาขายคืน กติกาจะหักกันราว 30 เปอร์เซ็นต์

จีนเทาขาดทุน 15 ล้านบาท แต่ได้เงินขาวกลับไป

ส่วนเซียน กำไรจากพระหลักร้อย มาขายหลัก 50 ล้าน ต่อที่ 1 แล้ว ตอนซื้อคืนได้ค่าเสื่อม 30 เปอร์เซ็นต์ เท่ากับองค์เดียวเซียนกินเปล่า ไป 15 ล้าน

แต่ถ้าทำหลายองค์เซียนรายนั้นก็เติบโตอย่างรวดเร็ว

จากนักเลงก็กลายเป็นเศรษฐี มีคนนับหน้าถือตา ว่า เป็นเซียนทั้งยังหนุ่ม  จีนเทา บางคนเคยติดสินบนเจ้าหน้าที่ ด้วยพระเครื่อง แนบเนียนกว่าเงินทอง

จีนเทาบางคนจึงไปซื้อพระยอดนิยมจากเซียนห้าง มาพร้อมใบเซอร์  แล้วมอบเป็นของกำนัลแก่ข้าราชการแลกกับความสะดวก

ข้าราชการ ไม่ต้องหาที่เก็บซ่อนเงิน แต่ใช้พระมาสำแดงบัญชีแทนตีราคาประเมินเอาเองต่ำๆ จะได้ไม่ต้องสำแดงที่มาเงินซื้อ หรืออ้างเป็นมรดก

พอพ้นตำแหน่งหรือได้จังหวะ ก็นำพระกับใบเซอร์ไปขึ้นเงินกับเซียนรายเดิม  แม้ถูกหักไป 30 เปอร์เซ็นต์ ก็ยังได้พอสมควร เวลาถูกถามร่ำรวยมาจากอะไร ก็บอกมาจากการปล่อยพระมรดกไป

เราจึงเห็นบัญชีทรัพย์สินข้าราชการแจ้งมีพระในครอบครองกันหลายๆองค์   เซียนพระบนห้างจึงคล้ายเสือนอนกินส่วนต่างมายาวนาน

ขณะที่การตรวจสอบที่มาความร่ำรวยของเซียนหนุ่มเซียนใหญ่ ไม่เคยเกิดขึ้น  ทั้งนี้เพราะข้าราชการบางส่วนไปใช้บริการ และได้รับประโยชน์จากแบบนี้ด้วย   ขณะที่คนอีกมากเป็นครูบาอาจารย์ มุ่งศึกษา ค้นคว้า พุทธลักษณะหาความเป็นพระแท้พระผ่านพิธีกรรม เพื่ออนุรักษ์ รักษาวัฒนธรรมท้องถิ่น ไว้สมบัติชุมชน หรือภูมิปัญญาเชิงช่าง

แต่กลับถูกเซียนบางกลุ่มบางคน กล่าวหา โจมตี เล่นพระเก๊ ทำลายวงการ  การศึกษาพระแท้นั้นไม่ยาก เพราะพระเครื่องสร้างมาจากวัตถุ เป็นสสารที่มีอยู่บนโลกนี้ ที่นำมาผสมรวมกันเป็นรูปร่าง

แต่สำหรับเซียนพระ เป็นคน เต็มไปด้วย เล่ห์กล อำพรางเจตนาที่แท้จริง หลอกลวงเพื่อผลประโยชน์ของตนได้หลากหลายวิธี…

ปปง. ป. ป. ช. ได้เวลาหยิบพระมาส่องเบื้องหลังธุรกรรมอำพรางแบบนี้ได้หรือยัง? ครับ