“ผู้เขียน” ในฐานะศิษย์เก่า มจร วานนี้ไปร่วมงานสัมมนาพระธรรมทูต 5 ทวีป ดูจากชื่อตอนแรก คิดว่าเป็นการระดมความคิดในการทำงานเชิงรุกของพระธรรมทูต 5 ทวีป ว่าจะทำอย่างไร การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจึงจะได้ผลและมั่นคง ปัญหาและอุปสรรคมีอะไรที่จำเป็นต้องให้ มส.หรือภาครัฐช่วยแก้ไข

ตกใจ!! แวบแรกเจอผู้นำ “อิสลาม-คริสต์” เข้ามาร่วมประชุมด้วย

ตอนหลังจึงถึง “บางอ้อ” ว่า งาน “สัมมนาพระธรรมทูต 5 ทวีป” จริง แต่การพูดคุยอยู่ภายใต้กรอบของการช่วยเหลือ “กลุ่มเปราะบาง” ในต่างประเทศ จำพวกคน “ตกทุกข์ได้ยาก” แม้กระทั้ง “คนไทย” จำพวก “ต่างด้าว” หลบหนีเข้าเมืองก็อยู่ใน “เครือข่าย” ที่ มส.ทำ MOU กับกระทรวง พม. เอาไว้

ส่วนตัวแทนศาสนา “อิสลาม-คริสต์” ก็เฉกเช่นเดียวกัน

ปัจจุบัน “พระธรรมทูตไทย” ปฎิบัติศาสนกิจทั่วโลก มี 2,719 รูป ส่วนวัดมหานิกายประมาณ 520 วัด สังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุตอีกประมาณ 200 กว่าวัด อันนี้ไม่นับ “ธรรมทูตคฤหัสถ์” อีกเกือบ 1 พันคนจาก 35 ประเทศ

“มจร” ยุคนี้ถือว่าเป็นยุคเบ่งบาน “ผูกมิตรทั่วหล้า ”

ทราบว่า “กระทรวงต่างประเทศ” ที่มาร่วมงานเจองานแบบนี้ ต้องการทำ MOU กับ มจร หรือ องค์กรพระธรรมทูตด้วย ซึ่งผู้เขียนมองว่าเป็นเรื่องดี สำหรับ “องค์กรพระธรรมทูต”

โครงการอบรมธรรมทูตคฤหัสถ์ “มจร” ดำเนินการครั้งแรก ในปี 2568 โดยมีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อบริการวิชาการด้านพระพุทธศาสนา วิปัสสนากรรมฐาน และศาสนพิธีแก่คฤหัสถ์ (2) เพื่อเกื้อกูลอำนวยธรรมความสะดวกแก่คฤหัสถ์ในการทำงานอุทิศตนเพื่อพระพุทธศาสนา (3 ) เพื่ออำนวยประโยชน์สุขและวิถีชีวิตดีงามแก่คฤหัสถ์

“ผู้เขียน” มองว่า “ธรรมทูตคฤหัสถ์” เป็นการดำเนินการ “ตกเบ็ดนอกบ้าน” เป็นกุสโลบายที่ชาญฉลาดของ ผู้บริหาร “มจร”

ไม่รู้ว่า “ต้นตอ” ความคิดคือใคร??

กิจกรรมการอบรมธรรมทูตคฤหัสถ์ เริ่มต้นจากต่างแดนก่อน เป็นการดึงและเชิดชู “ชาวพุทธ” ต่างแดนให้มาเป็นพวก และให้มีความรู้สึกใกล้ชัด “พระรัตนตรัย” มากยิ่งขึ้น

รวมทั้งเป็นการ “เพิ่มพลัง” ศรัทธาให้กำลังใจคฤหัสถ์ที่จะมาช่วยงานคณะสงฆ์ ซึ่งเป็นการยกย่อง มีผลทางจิตใจ

ปัจจุบันการอบรมธรรมทูตคฤหัสถ์ขยายมาสู่ “ประเทศไทย”  มจร อบรมมาแล้ว 2 -3 รุ่น

“ผู้เขียน” คิดว่าบทบาท “พระธรรมทูต-ธรรมทูตคฤหัสถ์” อนาคตหากมี “กิจกรรมร่วม” หรือมี “ทิศทาง” กรอบการทำงานให้เป็นไปใน “แนวทางเดียวกัน” จับมือ แบบร่วมด้วยช่วยกัน เพื่อ พระพุทธศาสนา แล้วไซต์..

พระพุทธศาสนาต่างแดน หรือ ภายในประเทศ จะถูกยกระดับสู่ความเจริญแบบ “ยั่งยืน” ขึ้นได้อีกระดับหนึ่ง ซึ่งเป็น “เป้าหมาย” ที่หลายฝ่ายปรารถนา

ดีกว่าปล่อยให้ “พระคุณเจ้า” รับผิดชอบพระพุทธศาสนาอยู่ฝ่ายเดียว!!

อนาคตไม่แน่!! “มจร” อาจปั้น “ยุวชนธรรมทูต” ก็อาจเป็นได้ อย่างน้อยให้พวกเธอ “ใกล้ชิด” พระภิกษุสงฆ์ มีความรู้เรื่อง “วัตรปฎิบัติ-จารีต” พระภิกษุบ้าง ไม่รู้รู้แต่เรื่อง “จับผิด” อย่างเดียว

หรืออาจถึงขั้น “ก้าวหน้า” อาราธนาศีล อาราธนาธรรมได้ยิ่งเป็นการดี

และกิจกรรมแบบนี้แหละที่  “ภาครัฐ” มักขอ “จับมือ” ด้วย เนื่องจาก “ภาครัฐ” มีเงิน แต่ “ขาดแคลน” กำลังคน..

ยิ่งคนที่มีจิตใจอาสาแบบ “พระภิกษุ” หรือแบบ “ธรรมทูตคฤหัสถ์” ประเภท “แม่ครัววัด” ยิ่งหายากยิ่ง!!