วันที่ 4 กันยายน 2569  วัดทั่วราชอาณาจักรไทยตามที่เผยแพร่ในเวปไซต์ของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติมีทั้งสิ้น 44,504 วัด แบ่งเป็นพระอารามหลวง 323 วัด วัดราษฎร์ 44,181 วัด วัดร้าง 5,680 วัด มีพระภิกษุ 245,978 รูป สามเณร 32,273 รูป ในจำนวนวัดดังกล่าวนี้ยังไม่นับรวมที่พักสงฆ์ ศูนย์ปฎิบัติธรรมอีกนับหมื่นแห่ง  ขณะที่วัดไทยในต่างแดนรวมทั้งมหานิกายและธรรมยุติกนิกาย มีไม่ต่ำกว่า 700 วัด ในกลุ่มไลน์ชาวพุทธมีการแชร์ข้อความเกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการวัดที่ก่อให้เกิดความเสื่ยมหรือฉิบหาย จะไม่มั่นคง 10  ประการ ซึ่งไม่ทราบว่าผู้ใดเขียน แต่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง  “thebuddh” ขอนำมาเผยแพร่ต่อมีดังนี้

หนึ่ง พระสงฆ์แตกแยกไม่สมัคร  ขาดความรักสามัคคีมีแต่หมาง  ต่างถือทิฐิมุ่งคิดผิดหนทาง  วัดย่อมร้างแรงศรัทธาประชาชน

สอง พระละเลยธรรมวินัย  ประพฤติไปไม่สำรวมย่อมสับสน  เมื่อสมณสารูปเสื่อมในตน  ผู้คนย่อมคลายศรัทธาไม่นิยม

สาม ผู้นำขาดเมตตาและเหตุผล  ใช้อารมณ์ปะปนจนขื่นขม  ไม่รับฟังความคิดเห็นของสังคม ความระทมย่อมเกิดทั่วทั้งวัดวา

สี่ การเงินไม่ชัดจัดไม่แจ้ง ย่อมระแวงสงสัยในปัญหา รับและจ่ายควรโปร่งใสทุกเวลา เพื่อรักษาทรัพย์ศรัทธาของญาติโยม

ห้า กรรมการต่างฝ่ายไม่ปรึกษา ต่างกล่าวหาชิงดีมีแต่ข่ม  งานส่วนรวมกลับกลายเป็นล่มจม  วัดตรอมตรมเพราะคนขาดสามัคคี

หก ชาวบ้านแบ่งพวกเลือกฝ่ายข้าง  สร้างช่องว่างต่อกันไม่เป็นศรี  ลืมว่าวัดเป็นศูนย์รวมความดี  เมื่อไมตรีขาดหายวัดคลอนแคลน

เจ็ด ปล่อยเสนาสนะทรุดโทรมหนัก  ไม่พิทักษ์ของสงฆ์ให้หวงแหน  โบราณสถานถูกทอดทิ้งทั่วดินแดน วัดขาดแคลนการดูแลย่อมโรยรา

แปด ขาดการสอนธรรมแก่เยาวชน  เด็กและคนรุ่นใหม่ไม่เข้าหา  เมื่อไร้ผู้สืบสานงานศาสนา  วันข้างหน้าวัดเงียบเหงาเศร้าดวงใจ

เก้า เชื่อข่าวลือใส่ความตามกระแส  ไม่ตรวจแน่ข้อเท็จจริงสิ่งสงสัย  คำคนเล่าต่อเติมเพิ่มเรื่องไป  เพลิงกองใหญ่จึงเกิดจากถ้อยคำ

สิบ ขาดธรรมคุ้มครองใจของทุกฝ่าย  ต่างมุ่งหมายเอาชนะจนถลำ  หากไร้ศีลไร้เมตตาไร้หลักธรรม  วัดจะช้ำเสื่อมสิ้นความมั่นคง

วัดจะมั่นเพราะธรรมค้ำจุนไว้  สงฆ์ร่วมใจชาวประชาไม่ลุ่มหลง บริหารโปร่งใสซื่อตรง  พระศาสนาจึงยืนยงคู่ชุมชน

ข้อคิดทั้งสิบนี้เป็นหลักเตือนใจทั่วไป มิใช่ข้อความจากพระไตรปิฎกโดยตรง…