วันที่ 4  มีนาคม 2568 จากกรณีที่มี คณะกรรมการสภาวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่คนหนึ่ง ได้เปิดเผยกับสื่อมวลชนว่า กรณีพระสงฆ์ระดับเจ้าอาวาส ที่มีการให้บุคคลไปสอบเปรียญ 5 ประโยค แทนนั้น ในทางกฎระเบียบสงฆ์ ยังไม่มีกฎวินัยลงโทษถึงขั้นให้ลาสิกขาบท เป็นแค่ความผิดเล็กน้อย ไม่ได้อยู่ในระเบียบวินัยของมหาเถรสมาคม ก็เหมือนการลอกข้อสอบ การทำข้อสอบให้กัน ไม่ใช่ไปทำเอกสารปลอมของราชการหรือไปสอบในระบบของทางราชการ นั่น

เพจข่าวสารพระพุทธศาสนาได้เผยแผ่ โพสต์ของ พระมหาวีระยุทธ  ขันสิงห์  ป.ธ.๙วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร  ผู้ก่อตั้งเพจ : บาลีคิดง่าย ๒๕๖๘ ได้ เจริญพร ถึง วัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่ ความว่า  พึงศึกษาอาบัติปาราชิกพระให้ดีนะครับ  :

การสอบเปรียญล้วนมีเงินอุดหนุนรายหัว จ้างสอบในนามวัดไหนแล้วสอบได้ งบประมาณแผ่นดินก็ตกอยู่ที่วัดนั้น  หากสำนักเรียนนั้นมีเจตนาอันทุจริตร่วมกับภิกษุผู้ทุจริตสอบ   เมื่อทรัพย์รวมได้ค่าควรแก่อาบัติปาราชิก ก็ต้องอาบัติปาราชิกทั้งหมด

การได้มาซึ่งสมณศักดิ์ชั้นพระครูสัญญาบัตรโดยพ่วงความรู้เปรียญธรรม  อันนี้ยิ่งหนัก   เพราะพระครูสัญญาบัตร  หมายถึง ”ราชทินนาม“   ที่ในหลวงทรงตั้งถวาย   เป็นยศศักดิ์  มีนิตยภัต   และสมณศักดิ์นี้สามารถยังประชาชนให้ศรัทธาเลื่อมใสน้อมปัจจัย ๔ มาสักการะบูชามากกว่าพระสงฆ์สามเณรที่มิได้ดำรงในสมณศักดิ์   ขึ้นชื่อว่ามหาโจรในทางพระพุทธศาสนา เพราะอ้างเอาเปรียญธรรมในการขอพิจารณาสมณศักดิ์

ที่บอกสื่อว่า  “โทษไม่หนักถึงต้องสึก”  นั้น  ในฐานะที่อาตมาทำงานรับใช้พระพุทธศาสนาในเรื่องการสอนบาลีให้บุคคลที่สนใจทั่วไปโดยไม่เก็บเงินค่าสอนแม้แต่บาทเดียว   รับทราบข่าวแล้วก็สลดใจเป็นที่สุด  เพราะการศึกษาภาษาบาลี  เป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้กุลบุตร-กุลธิดา สามารถเรียนรู้และเข้าใจในคำสอนของพระพุทธเจ้าได้อย่างถูกต้อง ถูกทาง และถูกธรรม

สุดท้าย  อยากจะขอย้ำเตือนสติเหล่าท่านผู้ทรงอำนาจในการบริหารกิจการของชาติว่า  หากท่านเห็นว่า  การกระทำทุจริตเช่นนี้ในภาวะความเป็นภิกษุเป็นเรื่องเสียหายเล็กน้อย  ต่อไปพุทธศาสนิกชนจะมีความเห็นวิปริตผิดเพี้ยนประการใด  รับผลกระทบได้หรือไม่  คนที่ไม่มีศรัทธาเขาจะมองศาสนาพุทธในแง่ใด.