บันทึกที่ 7 จงให้อภัยกับ “ผู้ที่ทำร้ายเรา”

บันทึกที่ ๗ บันทึกเมื่อ ณ วันพระขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๘  ตรงกับวันอังคาร ที่ ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๖๒

เมื่อวานนี้ เป็นวันโกน เพิ่งปลงผมไป แล้ววันพระใหญ่ ก็วนกลับมาอีกหน

ก่อนทำวัตรสวดมนต์ หมอผู้ใหญ่ซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการของโรงพยาบาล เดินเยี่ยมผู้ป่วยไปตามชั้นต่าง ๆ เพื่อสอบถามความเป็นอยู่ จนมาถึงห้องที่พระภิกษุพักรักษาตัว จึงแวะสนทนาหลายเรื่อง

บางช่วงของการสนทนา หมอได้ถามถึงความหมายของบทสวดมนต์ที่พระสวดกันในทุกวัน และยังได้เล่าถึงสิ่งที่หมอเข้าใจเอาว่า เป็นความมหัศจรรย์ในชีวิต ที่เคยประสบมาด้วยตัวเอง เพราะการสวดมนต์

บางเรื่องเกิดขึ้นในชีวิต บางเรื่องเกิดขึ้นตามความฝัน บางเรื่องเกิดขึ้นตามที่คาดการณ์ไว้ และบางเรื่องไม่น่าเป็นไปได้ แต่ก็เป็นไปแล้ว

คนเราอาจมีมากกว่าหนึ่งครั้งของชีวิต ที่เกิดความรู้สึกประหลาด ๆ บางอย่าง ที่อธิบายความรู้สึกแบบนั้นไม่ได้

บางเหตุการณ์เหมือนเคยเกิดขึ้นกับเรามาก่อน แต่นึกไม่ออกว่า เคยเกิดขึ้นเมื่อไหร่ ?

บางคน เหมือนเคยพบเจอกันมาก่อน เนิ่นนานมาแล้ว แต่นึกไม่ออกว่า เคยพบกันที่ไหน ?

บางครั้ง คุ้น ๆ ว่า เราเคยมีความรู้สึกแบบนี้ แต่บอกตัวเองไม่ได้ว่า มันเป็นความรู้สึกแบบไหน ?

การสวดมนต์ เป็นวิธีทำบุญอย่างหนึ่ง แต่เป็นการทำบุญด้วยการน้อมจิตไปในธรรมอันสงบ แล้วแผ่เมตตาไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลาย

จิตที่สงบแล้ว มักเกิดสิ่งที่หาคำอธิบายได้ยาก เป็นอจินไตย

พระพุทธเจ้าตรัสว่า บุรุษชาติบัณฑิต ไม่ว่าจะอยู่สถานที่ใด ในประเทศนั้น ๆ พึงทำบุญกับเหล่าท่านผู้ทรงศีล สำรวมระวัง ประพฤติพรหมจรรย์

ทั้งเหล่าเทวดาซึ่งสถิตอยู่ในที่นั้น ก็ควรอุทิศทักษิณาทานให้ท่านด้วย

เทวดาที่ได้รับการบูชาแล้ว ย่อมทำการบูชาตอบ ที่ได้รับการสักการะแล้ว ย่อมทำการสักการะตอบ

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เทวดาจะให้การอนุเคราะห์เขา ประหนึ่งมารดาอนุเคราะห์บุตรที่เกิดจากอก เมื่อบุรุษได้รับการอนุเคราะห์จากเทวดาแล้ว กิจการงานของเขาย่อมเจริญก้าวหน้าขึ้นตามลำดับ ฯ (เทวะตาทิสสะทักขิณานุโมทะนา)

ก่อนหน้านี้ หลายสัปดาห์มาแล้ว หมอมาเยี่ยมในระหว่างกำลังสวดมนต์อยู่ หมอต้องยืนรอนานนับชั่วโมง กว่าพระจะสวดมนต์เสร็จ จึงเข้ามาทัก เพราะไม่อยากรบกวนในระหว่างกำลังพากันสวดมนต์

หมอบอกว่า “วันนี้ กลับบ้านดึก นั่งอยู่ที่ห้องทำงาน ได้ยินเสียงสวดมนต์ จึงเดินมาฟังอยู่ด้านนอกได้พักหนึ่งแล้ว”

วันพระยังคงวนกลับมาใหม่อยู่เสมอ พระจันทร์ข้างขึ้นข้างแรมยังคงหมุนเวียนอยู่เช่นเคย เช่นเดียวกับชีวิตคนเรา แม้จะขึ้นหรือลง ก็ยังต้องดำเนินต่อไป

คล้อยหลังหมอเดินออกจากห้องไปแล้ว เสียงประตูถูกลั่นกุญแจจากด้านนอก ทุกอย่างกลับเข้าสู่สภาพปกติ จากนั้น เสียงสวดมนต์ก็เริ่มดังขึ้น แต่วันนี้ ยาวนานกว่าทุกวันที่ผ่านมา เพราะเป็นวันพระใหญ่ มีบทสวดมนต์พิเศษเพิ่มมาอีกหลายบทรวมทั้งบทพระธัมมจักกัปปวัตนสูตร

หนึ่งในบรรดาบทสวดเหล่านั้น คือ การอภัยให้กับผู้ที่ทำร้ายเรา..

Share:

Leave a Reply